Het was te mooi om baard te zijn, toen jij voor het eerst in je leven mij had betreden
Kon ik weten dat jij, dat jij het spel des liefdes zo speelde
Door de vaart is geboden, door de bloemen op de tafel
*** Is gekomen, niet eens
is zogenaamd nu in je
oeh, oeh
ging vroeg ik niet thuis
viel uit
in onderbuik
thuis, zag bed anders uit dan eerst
Alles mijn ik hield de
ingerad mijn helaas mocht het niet zijn
dagen kwam ik je liep andere in hand
Nog niet eens een brak je mijn
eens achterom
naar was niet
viel in met je
gevoel onderbuik
Kom maar thuis, ons bed anders uit dan eerst
gaat voorbij mijn liefde, ik dat
ingerad verteelt twee helaas het niet zijn
Alles gaat mijn liefde, pijn
Je verteelt in liefde, mocht het niet zo